هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی پروتکل درمان شناختی- رفتاری بر افزایش اعتماد به نفس و مهارتهای ارتباطی دختران نوجوان با تأکید بر دیدگاه قرآن و روایات میباشد. این پژوهش به شیوه نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل، انجام شده است. جامعه آماری شامل کلیه 1091 میباشد. - دانشآموزان دختر متوسطه دوم شهرستان تربتجام ) 019 نفر( در سال تحصیلی 1091 نمونهای متشکل از 19 دانشآموز به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب و بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش ) 11 نفر( و کنترل ) 11 نفر( قرار گرفت. ابزار پژوهش شامل پروتکل درمان شناختی- رفتاری سیلر ) 1992 (، پرسشنامه اعتماد به نفس کوپر اسمیت ) 1091 (، و پرسشنامه مهارتهای ارتباطی جرابک ) 1990 ( است. همچنین، از آموزههای قرآنی و روایات اسلامی بهعنوان مبنای نظری در تبیین عوامل مرتبط با اعتماد به نفس و مهارتهای ارتباطی استفاده گردیده است. نتایج نشان داد که آموزش درمان شناختی-رفتاری، که در این پژوهش با مفاهیم قرآنی و روایی تلفیق شده بود، تأثیر معناداری بر بهبود مهارتهای ارتباطی و افزایش اعتماد به نفس دختران نوجوان داشت. این یافتهها بر اهمیت استفاده از آموزههای اسلامی در طراحی و اجرای مداخلات روانشناختی تأکید میکند.
امیری دشتبیاض, نجمه . (1405). اثربخشی پروتکل درمان شناختی- رفتاری بر اعتماد به نفس و مهارتهای ارتباطی دختران نوجوان با تأکید بر دیدگاه قرآن و روایات. مطالعات تطبیقی کودک و نوجوان, 1(1), 183-206. doi: KVN-2609-1039
MLA
امیری دشتبیاض, نجمه . "اثربخشی پروتکل درمان شناختی- رفتاری بر اعتماد به نفس و مهارتهای ارتباطی دختران نوجوان با تأکید بر دیدگاه قرآن و روایات", مطالعات تطبیقی کودک و نوجوان, 1, 1, 1405, 183-206. doi: KVN-2609-1039
HARVARD
امیری دشتبیاض, نجمه. (1405). 'اثربخشی پروتکل درمان شناختی- رفتاری بر اعتماد به نفس و مهارتهای ارتباطی دختران نوجوان با تأکید بر دیدگاه قرآن و روایات', مطالعات تطبیقی کودک و نوجوان, 1(1), pp. 183-206. doi: KVN-2609-1039
CHICAGO
نجمه امیری دشتبیاض, "اثربخشی پروتکل درمان شناختی- رفتاری بر اعتماد به نفس و مهارتهای ارتباطی دختران نوجوان با تأکید بر دیدگاه قرآن و روایات," مطالعات تطبیقی کودک و نوجوان, 1 1 (1405): 183-206, doi: KVN-2609-1039
VANCOUVER
امیری دشتبیاض, نجمه. اثربخشی پروتکل درمان شناختی- رفتاری بر اعتماد به نفس و مهارتهای ارتباطی دختران نوجوان با تأکید بر دیدگاه قرآن و روایات. مطالعات تطبیقی کودک و نوجوان, 1405; 1(1): 183-206. doi: KVN-2609-1039